Breaking News
Loading...
Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Μια ανάσα ζωής


   Σ’ένα κόσμο που συνεχώς αλλάζει, εξελίσσεται και κινείται είναι δύσκολο να επιβιώσει κανείς χωρίς μια σανίδα σωτηρίας, ένα σωσίβιο, χωρίς κάποιες σταθερές, χωρίς ακλόνητα θεμέλια. Η δυνατότητα προσαρμογής στα νέα δεδομένα, καλώς ή κακώς, είναι που θα καθορίσει ποιοι είναι για τα ζόρικα, ποιοι μπορούν και αξίζουν να συνεχίσουν, ποιοι θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Όπως και να χει όμως ας είμαστε προσγειωμένοι στην πραγματικότητα... όχι σ’αυτήν που μας επιβάλουν αλλά σ’αυτή την οποία ονειρευόμαστε μαζί με τα θέλω μας , τους στόχους μας, τον εαυτό μας σε συνάρτηση με την όποια πραγματικότητα. Που στο κάτω κάτω ποιος ορίζει τι είναι πραγματικότητα για μας;

Για τους περισσότερους φαντάζει ακατόρθωτο στις μέρες μας να χτίσουν μια καθημερινότητα ή και ολόκληρη την ζωή τους όπως επιθυμούν, λόγω των αντίξοων συνθηκών που όλοι γνωρίζουμε. Αυτομάτως χάνεται η ουσία της ύπαρξής μας, η σανίδα σωτηρίας, το σωσίβιο. Γιατί τι νόημα έχει να υπάρχεις και να μην ζεις; Τι νόημα έχει να μην χαιρόμαστε και να μην ευχαριστιόμαστε την ζωή;

Πολλές φορές όταν παρατηρώ γύρω μου τους ανθρώπους, τις ειδήσεις, την γενικότερη κατάσταση τέλοςπαντων, σκέφτομαι «Τι νόημα έχει να κάνω σχέδια και να προσπαθώ; Εφόσον δεν υπάρχει μέλλον». Η σκέψη αυτή είναι στιγμιαία(ευτυχώς) γιατί η αμέσως επόμενη είναι ισχυρότερη και αντικατοπτρίζει τις πεποιθήσεις μου. Όπου υπάρχει θέληση υπάρχει τρόπος, κανείς δεν πάει χαμένος αν δεν χαθεί από μόνος του και το σημαντικότερο(;)... Όταν κοπιάζεις, παλεύεις και προσπαθείς θα ανταμειφθείς, θα κερδίσεις και θα δικαιωθείς! Πρώτα απ’ όλα εσύ για σένα και μετά εσύ για τους άλλους με αγάπη. Κάποιοι θα πουν ότι είμαι επιπόλαια ή υπερβολικά αισιόδοξη. Κάποιοι θα συμφωνήσουν. Κάποιοι θα αδιαφορήσουν. Ωστόσο,όλοι μας έχουμε κάτι κοινό. Κάτι που μας ωθεί να προχωράμε μπροστά. Από άνθρωπο σε άνθρωπο διαφέρει, αλλά υπάρχει. Τι είναι; Τα κίνητρα, η επιθυμία του να ζεις και όχι απλά να υπάρχεις, η λαχτάρα του να νιώθεις, η δίψα για γνώση, η τάση να αμφισβητείς και να αναλύεις. Ένα απ’ αυτά ή όλα μαζί ή κάτι άλλο εκτός απ’αυτά είναι που προσφέρουν μια, δυο, τρεις ανάσες ζωής. Γιατί δεν γίνεται να μην έχετε ένα αντικείμενο αγάπης, ένα πάθος, ένα χόμπι, ένα στόχο, έναν φίλο, ένα απωθημένο. Αυτά κι άλλα πολλά είναι οι ανάσες στην ζωής μας και είναι αρκετά για να μας κινητοποιήσουν, να μας αφυπνίσουν, να μας δώσουν δύναμη.

Η πηγή της αρνητικότητας, της απάθειας και της γενικότερης «υποταγής» βρίσκεται σε εμάς τους ίδιους. Από εμάς ξεκινούν όλα. Οι άνθρωποι φοβούνται, βολεύτηκαν στην μιζέρια, καλύπτουν την αδυναμία τους να σταθούν και να φωνάξουν στην πολυπολιτισμική κρίση, κάνουν εκπτώσεις μέχρι και στα συναισθήματα. Συνήθισαν να αποδίδουν τα λάθη, την απραξία, το συμφέρον στους άλλους... Οι άλλοι φταίνε πάντα. Γιατί ίσως αυτός να θεωρείται ο εύκολος δρόμος, ο πιο ανώδυνος... Αλλά που οδηγεί; Τι είδους ζωή χτίζει κανείς έτσι;
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας παραθέσω δυο λόγια που άκουσα σε μια διαφήμιση, διότι με συγκίνησαν και ελπίζω να έχουν την ίδια επίδραση σε εσάς.
«Αδύνατον. Αυτή τη λέξη λέμε για αυτά που φανταζόμαστε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε. Λέμε αδύνατον. Αδύνατον να πετάξουμε, κι ας είμαστε καρφωμένοι στη γη. Αδύνατον να κυβερνήσουμε το νερό μόνο με τη θέλησή μας, να ανάψουμε σπίθες μόνο  με τη δύναμή μας. Αδύνατον να είμαστε δυνατότεροι από το σκοτάδι, τέλειοι μέσα σε κάθε μας ατέλεια. Αδύνατον να ξεπεράσουμε το σώμα μας, τους φόβους μας, τον εαυτό μας. Αδύνατον. Αυτή τη λέξη λέμε για όλα αυτά που δεν μπορούμε να κάνουμε.»

Η χρήση του ρήματος ‘’φανταζόμαστε’’ πυροδότησε μια σειρά σκέψεων μέσα από τις οποίες έβγαλα το συμπέρασμα ότι η θεωρία από την πράξη, τα λόγια από τα έργα, η επιθυμία από την εκπλήρωση, η φαντασία από την πραγματικότητα είναι μια ανάσα δρόμος

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Toggle Footer